Artificial intelligence in education: Emerging models and pedagogical transformations
Özet
Bu kitap, eğitimde yapay zekanın yükselen modelleri ve pedagojik dönüşümleri kapsamlı şekilde incelemektedir. İlk bölüm, hibrit öğrenme, uyarlanabilir öğrenme sistemleri ve sanal öğrenme ortamları gibi geleceğin öğretim modellerini ele alır. Hibrit öğrenme, yüz yüze ve dijital öğrenmeyi birleştirerek öğrencilere esneklik ve kişiselleştirilmiş öğrenme deneyimi sunar. Uyarlanabilir öğrenme sistemleri, öğrencilerin bireysel ihtiyaçlarına göre eğitim materyalini dinamik şekilde uyarlamayı hedefler. Sanal öğrenme ortamları ise çevrimiçi etkileşim, erişilebilirlik ve öğrenci katılımını artıran kapsamlı platformlar olarak tanımlanmıştır. İkinci bölümde yapay zeka destekli öğrenme ortamlarının eğitim bilimlerindeki yeni vizyonları ele alınır. Yapay zeka, kişiselleştirilmiş öğrenmeye ve veri odaklı pedagojik kararlara olanak sağlarken, etik, eşitlik ve insan merkezlilik gibi kritik soruları gündeme getirir. Bu teknolojilerin etkili kullanımı pedagojik akılcılık, etik standartlar ve öğretmenlerin profesyonel gelişimi ile sağlanmalıdır. Üçüncü bölümde ise öğretmenlerin yapay zekaya yönelik tutumları, güven düzeyleri ve pedagojik adaptasyonları incelenir. Öğretmenlerin teknolojiyi benimsemesi, dijital yeterlilikleri, pedagojik inançları ve destekleyici kurumsal ortamlarla yakından ilişkilidir. Yapay zekanın sınıf uygulamalarına entegrasyonu, öğretmenlerin rolünü bir bilgi sağlayıcıdan öğrenme deneyimlerini planlayan, kolaylaştıran ve yönetenlere dönüştürür. Bununla birlikte, öğretmenlerin güven problemleri, etik kaygılar ve profesyonel kimlik üzerindeki etkiler eğitimde yapay zekanın başarılı entegrasyonu için aşılması gereken zorluklardır. Kitap, yapay zekanın eğitimde etik, eşitlik ve insan merkezli uygulamalarla kullanılması gerektiğini vurgular ve bu dönüşüm sürecinde pedagojinin öncelikli olmasının önemine dikkat çeker.
This book comprehensively examines emerging models of artificial intelligence (AI) in education and the resulting pedagogical transformations. The first chapter discusses future instructional models such as hybrid learning, adaptive learning systems, and virtual learning environments. Hybrid learning blends face-to-face and digital instruction to provide flexibility and personalized learning experiences. Adaptive learning systems dynamically tailor educational content based on individual student needs. Virtual learning environments are described as integrated platforms that enhance interaction, accessibility, and student engagement online. The second chapter explores new visions in educational sciences supported by AI, highlighting AI’s role in enabling personalized learning and data-driven pedagogical decisions while raising critical issues of ethics, equity, and human-centered design. Effective implementation requires pedagogical intelligence, ethical frameworks, and professional development for teachers. The third chapter investigates teachers’ attitudes, trust, and pedagogical adaptation toward AI in education. Teachers’ acceptance depends on digital competencies, pedagogical beliefs, and supportive institutional contexts. AI integration shifts teachers’ roles from knowledge transmitters to facilitators and designers of learning experiences. However, concerns over trustworthiness, ethical implications, and professional identity present challenges to successful adoption. The book concludes that AI’s potential in education can be realized through ethical, equitable, and pedagogy-centered approaches, emphasizing human-centered design to achieve meaningful learning outcomes.
Kitap Bölümleri
3 bölüm · Mevcut sayfa ve DOI kayıtlarıAtıf bilgisi
OKAN SARIGÖZ. (2026). Artificial intelligence in education: Emerging models and pedagogical transformations. Bidge Yayınları. DOI: 10.70269/KLEFIWRJF4K4

