Betonarme Çerçevelerde Esnek Derzli Dolgu Duvar Bağlantı Çeşitlerinin Araştırılması
E-kitap kirala
Çevrim içi okumaOkuma sürenizi seçin. Erişim, ödeme onayından sonra başlar.
Giriş yaparak devam edebilirsiniz. Kiralama yalnızca çevrim içi okuma içindir; indirme hakkı içermez.
Özet
Bu çalışma, betonarme çerçevelerde kullanılan dolgu duvarların yanal yük taşıma kapasitesi ve yapısal davranışa etkilerini incelemektedir. Geleneksel dolgu duvarların taşıyıcı olmayan elemanlar olarak kabul edilmesi, yapıda öngörülemeyen hasarlara neden olabilir. Bu nedenle, 2018 Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği'nde (TBDY) dolgu duvarların çerçeveden esnek derzlerle izole edilmesi önerilmiştir. Çalışmada, dolgu duvarların bulunmadığı boş çerçeve (BÇ), geleneksel dolgu duvarlı çerçeve (GÇ), TBDY’nin önerdiği esnek derzli çerçeve (YÇ) ve önerilen iki farklı esnek bağlantı aparatlı çerçeveler (D4, D5) ABAQUS yazılımında sonlu elemanlar yöntemiyle modellenmiş ve analiz edilmiştir. Modellerin doğruluğu deneysel verilerle karşılaştırılarak doğrulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre, dolgu duvarların çerçeve sistemlerin rijitliğine ve yatay yük taşıma kapasitesine önemli katkıları vardır ancak geleneksel dolgu duvarlar kısa kolon etkisi yaratabilir ve ani yük artışlarına sebep olabilir. Esnek derzli dolgu duvar bağlantıları bu olumsuzlukları azaltmakta, yatay öteleme limitlerini iki katına çıkarabilmektedir. D4 ve D5 bağlantı aparatları dolgu duvar-çerçeve etkileşimini minimize ederek, düşük maliyetli ve kolay uygulanabilir çözümler sunmaktadır. Sonlu eleman analizleri yapısal davranışın daha sağlıklı modellendiğini göstermektedir. Çalışma, esnek derzli dolgu duvar bağlantılarının yapısal güvenliği artırdığı ve malzeme kullanımını optimize ederek ekonomik çözümler sağlayabileceğini ortaya koymaktadır.
This study investigates the effect of infill walls on the lateral load-bearing capacity and structural behavior of reinforced concrete frames. Traditional infill walls are often considered non-structural elements, which can lead to unforeseen damages in structures. Therefore, the 2018 Turkish Earthquake Building Code (TBDY) introduced the concept of isolating the infill walls from the frame using flexible joints. In this research, empty frames without infill walls (BÇ), traditional infill wall frames (GÇ), flexible joint frames as recommended by TBDY (YÇ), and two innovative flexible joint-connected frames (D4 and D5) are modeled and analyzed with ABAQUS finite element software. The models were validated against experimental results. The analyses show that infill walls significantly increase frame stiffness and lateral load resistance, but traditional infill walls can cause short column effects and sudden load jumps. Flexible joint connections mitigate these issues and allow twice the lateral drift limits. The D4 and D5 connectors effectively minimize frame-infill interaction, providing cost-effective and easily implementable solutions. Finite element analyses demonstrate enhanced accuracy in structural behavior modeling. Overall, flexible joint infill wall connections enhance structural safety, optimize material usage, and offer economic benefits.
Atıf bilgisi
Osman Fatih BAYRAK, Osman Fatih Bayrak. (ISBN kayıt yılı: 2023). Betonarme Çerçevelerde Esnek Derzli Dolgu Duvar Bağlantı Çeşitlerinin Araştırılması. Bidge Yayınları.
