Eğitim Yönetiminde Dönüşüm: Denetim ve Politika Perspektifleri
Özet
Bu kitap, eğitim yönetiminde denetim ve politika perspektiflerinin dönüşümünü kapsamlı bir şekilde ele almaktadır. İlk bölüm, meslek yüksekokullarında okul-sanayi işbirliğinin nitelikli iş gücü yetiştirmedeki rolünü inceleyerek, uygulamalı eğitimin önemi ve staj süreçlerindeki sorunları tartışmaktadır. İkinci bölümde, OECD ülkelerindeki denetim modelleri Finlandiya, İngiltere ve Singapur örnekleri üzerinden karşılaştırılmakta ve Türkiye’nin merkeziyetçi ve mevzuat temelli yapısının çağdaş denetim anlayışları ile uyumunun geliştirilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Üçüncü bölüm, erken çocukluk eğitiminde doğa temelli yaklaşımlar, felsefi temelleri ve farklı ülkelerde uygulanan modeller (İskandinavya, Almanya, İngiltere, Avustralya) analiz edilerek Türkiye’ye yönelik çıkarımlar sunmaktadır. Son bölümde ise eğitim yönetiminde denetimin klasik kontrol odaklı yaklaşımdan gelişim odaklı, rehberlik ve liderlik içeren çağdaş modellere dönüşümü, ayrıca dijitalleşme ve yapay zeka teknolojilerinin denetimdeki yeni rolleri tartışılmaktadır. Kitap, okul gelişimi ve öğretmen mesleki öğreniminin desteklenmesinde denetimin stratejik bir araç haline getirilmesi gerektiğini belirterek, denetimin sadece kontrol değil, aynı zamanda rehberlik, koçluk ve kurumsal öğrenme süreçlerini destekleyen çok boyutlu bir işlev kazanmasını önermektedir. Türkiye bağlamında ise mevzuat temelli denetimden okul temelli, katılımcı ve gelişim odaklı denetim sistemlerine geçişin önemi vurgulanmakta, öğretmenlerin mesleki gelişimi ve motivasyonunun artırılması için yapılandırılmış destek yaklaşımlarının geliştirilmesi gerektiği ifade edilmektedir.
This book comprehensively explores the transformation of educational management focusing on supervision and policy perspectives. The first section discusses the role of school-industry collaboration in vocational schools in cultivating qualified labor by emphasizing the importance of practical training and addressing challenges in internship programs. The second section compares supervision models in OECD countries using Finland, England, and Singapore as examples, recommending enhancements to Turkey’s existing centralized and regulation-based system to align more closely with contemporary supervision practices. The third section analyzes nature-based approaches in early childhood education, their philosophical foundations, and country-specific implementations—including Nordic countries, Germany, England, and Australia—drawing insights for application in Turkey. The final section outlines the shift from traditional control-focused supervision models to developmental, guidance-oriented, and leadership-inclusive approaches, highlighting the impact of digitalization and artificial intelligence in modern supervision roles. Emphasizing supervision as a strategic tool for school development and professional learning, the book advocates for multidimensional functions of supervision beyond mere control, encompassing coaching, guidance, and organizational learning. For Turkey, transitioning from a regulation-centric to a school-centered, participatory, and developmental supervision system is stressed, alongside the need to enhance teacher professional development and motivation through structured support mechanisms.
Kitap Bölümleri
4 bölüm · Mevcut sayfa ve DOI kayıtlarıAtıf bilgisi
GİZEM SAYGILI. (2026). Eğitim Yönetiminde Dönüşüm: Denetim ve Politika Perspektifleri. Bidge Yayınları. DOI: 10.70269/9L94GLQX4YNP

