Erken Çocuklukta Sosyal Duygusal Gelişim ve Ebeveynlik Yaklaşımları

Özet

Bu eser, çocukluk döneminde gelişimsel, duygusal ve eğitsel yaklaşımları kapsamlı olarak ele almaktadır. İlk bölüm, okul öncesi dönemde kaygı ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkiyi teorik ve ampirik yaklaşımlarla inceler. Kaygının çocukların problem çözme sürecine etkisi, yürütücü işlevler, dikkat kontrolü ve duygusal regülasyon açısından değerlendirilmiştir. Kaygının orta düzeyde uyarıcı olabileceği, ancak aşırı düzeyde problem çözme performansını olumsuz etkileyebileceği vurgulanmıştır. Ayrıca, davranışsal inhibisyon ve DSM-5-TR'deki anksiyete bozuklukları da gelişimsel perspektiften tartışılmış, öğretmen ve aile iş birliğiyle kaygının yönetilmesi için pedagojik öneriler sunulmuştur. İkinci bölüm, oyun ve yaratıcılık arasındaki ilişkiyi ön plana çıkarır. Yaratıcılığın kapsamı, boyutları ve gelişimini destekleyen yöntemler detaylandırılmıştır. Oyunların çocuklarda yaratıcılığı teşvik ettiği ve sosyal, bilişsel, duygusal gelişimi desteklediği, SCAMPER yöntemi gibi yaratıcı tekniklerin uygulanabilirliği üzerinde durulmuştur. Çocukların oyun ve yaratıcılık süreçlerinde çevresel, genetik, yaş, cinsiyet, zeka gibi faktörlerin etkisi irdelenmiş, çeşitli yaratıcı oyun örnekleri verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Türkiye'de ebeveyn tutumu ile ilgili yapılmış 2010-2024 yılları arasındaki lisansüstü tez çalışmaları incelenmiştir. Demokratik, otoriter, izin verici ve aşırı koruyucu ebeveyn tutumlarının tanımları yapılmış, lisansüstü tezlerin üniversite, enstitü, tür, anabilim dalı, yayımlanma yılı, araştırma yöntemi, örneklem büyüklüğü ve yazar cinsiyeti açısından dağılımı analiz edilmiştir. Tezlerin çoğunlukla nicel yöntemle yüksek lisans düzeyinde yapıldığı ve kadın araştırmacıların ağırlıkta olduğu ortaya konmuştur. Bu kapsamlı çalışma, çocuk gelişimi, eğitim ve psikoloji alanlarındaki akademik birikime önemli katkılar sunmakta, uygulayıcılar için öneriler getirmektedir.