Bölüm Künyesi
Bölüm Özeti
<div><b style="font-size: 1rem;">Giriş:</b><span style="font-size: 1rem;"> Travmatik Göğüs Yaralanması (BGT), çoklu yaralanmalarla başvuran hastalarda sık görülen bir durumdur. Künt travmalar, araç kazaları, düşmeler, saldırılar, spor yaralanmaları, ezilme ve patlama gibi nedenlerle oluşabilir. Torasik vasküler ve nörolojik travmalar, hastanın ilk saatlerde ölümüne yol açabilecek önemli faktörlerdir. Ancak, çoğu BGT hastası, basit tedavi yöntemleriyle etkin şekilde yönetilebilir. Geriatrik hastalarda multitravma, yüksek morbidite ve artmış mortalite riski taşır. “Nöro immuno modülasyon” kavramının kişinin duygu durumunun bağışıklığa etki etmesi anlamını taşıdığı bildirilmektedir. Olumlu ve motive edici düşüncelerin, davranışların bağışıklık sistemine antioksidan etkisinde bulunduğu saptanmıştır.</span><br></div><div>Kronik ruhsal travmalar, baş ağrısı, astım, kalp hastalıkları, inme ve diyabet gibi hastalıklarla ilişkilidir. Olumsuz yaşam deneyimlerinin, otoimmün hastalıklar, akciğer hastalıkları ve kanser riskini artırdığı gösterilmiştir. Ruhsal travmanın, kişinin duygu durumunu bozarak bağışıklık sistemini zayıflattığı saptanmıştır. Bu tür travmalar, kişiyi korku ve kaygı gibi duygularla baş başa bırakır, bunun sonucunda stresle başa çıkma gücü azalır. Travmaların şiddeti, kişideki ruhsal etkilerin uzun süre devam etmesine yol açar.</div><div>Ruhsal travma ile ilişkili psikiyatrik bozukluklar arasında akut stres tepkileri, depresyon, anksiyete bozuklukları, uyku problemleri ve yeme bozuklukları bulunur. Travmanın etkisi, kişiyi sürekli etkileyebilir, bu da çeşitli psikolojik ve fiziksel bozukluklara yol açar.</div><div><br></div><div><b>Hasta Bilgileri, Tedavi Süreci:</b> Bir 82 yaşındaki erkek hasta, aile içindeki gerginlikten kaçmak için çıktığı araba yolculuğunda ciddi bir trafik kazası geçirmiştir. Kazanın ardından çoklu kırıklar, kafa travması ve künt toraks travması tanıları konmuş, hastanede 10 gün süreyle yoğun bakım ünitesinde (YB) tedavi edilmiştir. Psikiyatrik değerlendirmede, hasta posttravmatik stres bozukluğu (PTSB) belirtileri göstermiştir.</div><div><span style="font-size: 1rem;"> Huzurlu hastane ortamında ve evdeki gergin aile içi ortamda, hastamızın gördüğü psikososyal desteğin hastanın sağlığı üzerindeki etkileri karşılaştırıldı.</span></div><div><span style="font-size: 1rem;">10 günlük servis takibi sürecinde hasta, ağrı palyasyonu, solunum fizyoterapisi, mobilizasyon ve şevkatli sağlık çalışanları desteği almıştır. Hastanede, sağlık durumu olumlu yönde seyretmiş ve hasta taburcu edilmiştir.</span></div><div>Evde, aile içindeki gergin ilişkilere maruz kalan hasta, medikal tedavisini aksatmaya, solunum fizyoterapisini uygulamamaya ve mobilize olmamaya başlamıştır. On günün sonunda, ağır solunum yetmezliği şikayeti ile acil servise başvurmuştur. Pulmoner emboli ve atelektaziye bağlı pnömoni ön tanıları ile hastaneye tekrar kabul edilmiştir.</div><div>Hastaya 2 gün süresince medikal tedavi uygulanmış ve sağlık çalışanlarının ilgisiyle durumu iyiye gitti. Ancak, hastanın hastane odasında aile yakınları ile yaşadığı mükerrer gerginlik sonrasında durumu yeniden kötüleşmiş ve multiorgan yetmezliğne girmesi ile YB’a alınmıştır. Spontan solunum çabasını bırakan hastanın tüm müdahalelere rağmen vefat etmiştir.</div><div><br></div><div><b>Sonuç</b>: Multitravmatik geriatrik hastaların iyileşme sürecinde uygun ağrı palyasyonu, solunum fizyoterapsi ve şevkatli sağlık çalışanı yaklaşımı iyileşmede çok etkili iken aile desteğinin eksikliği, aile içi gerginlikler geritraik PTSB’de tedaviyi başarısız yola itebilir.</div><div><br></div><div><br></div>