İLAHİYAT FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN HİTABET VE MESLEKİ UYGULAMA DERSİNE YÖNELİK GÖRÜŞLERİ
Özet
Bu çalışma, İlahiyat Fakültesi öğrencilerinin Hitabet ve Mesleki Uygulama (HMU) dersine ilişkin deneyimlerini, algılarını ve önerilerini ele almaktadır. Araştırmada 241 öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak HMU dersinin yapısal durumu, amacı, kazanımları, uygulama süreçleri ve değerlendirilmesi incelenmiştir. Sonuçlara göre, öğrenciler dersin zorunlu olması gerektiğini; teorik bilgiyle pratiğin dengeli sunulmasının, uygulama süresinin ve sıklığının artırılmasının önemli olduğunu vurgulamışlardır. HMU dersi, öğrencilere iletişim ve hitabet becerilerini geliştirme, özgüven kazandırma, mesleğe hazırlanma, deneyim sağlama ve toplumsal ihtiyaçlara duyarlılık kazandırmada katkı sağlamaktadır. Ancak uygulama sürecinde alan bilgisi, hitabet ve pedagojik yetersizlik, deneyimsizlik, rehberlik eksikliği ve kişisel kaygılar gibi sorunlarla karşılaşılmaktadır. Dersin uygulamasında görevli danışman din görevlilerinin samimiyet, bilgi düzeyi ve rehberlik becerileri önemliyken, bazı olumsuz tutumlar da rapor edilmiştir. Öğretim elemanının alan bilgisi, hitabet becerisi, pedagojik formasyon, rehberlik kabiliyeti ve teknolojik donanımı dersin başarısı için kritik görülmektedir. Öğrenciler, öğrenme süreçlerinde aktif katılım, işbirliği ve teknoloji kullanımını tercih etmektedir. Değerlendirmede ise objektiflik, süreç odaklılık ve çoklu paydaş görüşünün önemi vurgulanmıştır. Genel olarak HMU dersinin ilahiyat eğitimi programlarında zorunlu ve kapsamlı bir şekilde yer alması ve uygulamalı öğrenme ortamlarının iyileştirilmesi önerilmektedir.
This study investigates the experiences, perceptions, and suggestions of Theology Faculty students regarding the Oratory and Professional Practice (HMU) course. Data collected through semi-structured interviews with 241 students examined the course's structure, objectives, outcomes, practical implementation, and assessment. Findings reveal that students support making the course mandatory, stressing the importance of balancing theory and practice, and increasing the duration and frequency of practical sessions. HMU contributes to developing communication and oratory skills, building confidence, preparing for professional roles, providing practical experience, and fostering sensitivity to social needs. However, challenges include inadequate subject knowledge, oratory and pedagogical skills, lack of experience, insufficient guidance, and personal anxieties. The role of the supervising religious officers in terms of friendliness, expertise, and mentorship is crucial, although some negative attitudes were noted. The instructor’s subject matter expertise, oratory skills, pedagogical knowledge, mentoring ability, and technological proficiency are vital for course success. Students prefer active participation, collaboration, and technology-enhanced learning methods. Assessment should focus on objectivity, developmental processes, and incorporate multiple stakeholder feedback. Overall, it is recommended that HMU be included as a compulsory and comprehensive course in theology education, with enhanced practical learning environments.
Atıf bilgisi
FATİH ÇINAR. (2025). İLAHİYAT FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN HİTABET VE MESLEKİ UYGULAMA DERSİNE YÖNELİK GÖRÜŞLERİ. Bidge Yayınları. DOI: 10.70269/129W14UEMG8L
