Traces of Humour: From Traditional to Digital, From Literature to Politics
Özet
Bu eser, mizahın tarihsel, kültürel ve politik boyutlarını kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Mizahın bireysel rahatlama işlevinden toplumsal eleştiri aracı olarak kullanımına kadar uzanan çok yönlü yapısı, Osmanlı döneminden günümüze kadar çeşitli örnekler ve dönemler üzerinden ele alınmıştır. Özellikle Tanzimat dönemi Diyojen mizah dergisi önemli bir kaynak olarak değerlendirilmiş ve Teodor Kasap'ın öncülüğünde Osmanlı basınındaki mizahın evrimi analiz edilmiştir. Cumhuriyet dönemiyle birlikte modernleşme ve sosyal dönüşümlerin mizah yoluyla yansımaları, Aziz Nesin, Rıfat Ilgaz gibi önemli yazar ve çizerler örnek gösterilerek aktarılmıştır. Ayrıca politik mizah, karikatürler, geleneksel ve yeni medya aracılığıyla mizahın politik eleştiri ve toplumsal direnç işlevi incelenmiştir. Dijital çağda sosyal medya platformları üzerinden yayılan meme kültürü ve viral mizahın toplumsal etkileri, mizahın evrenselliği ve kültürel çeşitliliği çerçevesinde ele alınmıştır. Böylece mizah; tarih boyunca kültürel bir köprü, toplumsal eleştiri ve direnç aracı olarak insanlığın vazgeçilmez bir parçası olduğu vurgulanmıştır.
This publication thoroughly examines humor across historical, cultural, and political dimensions. It explores humor's multifaceted nature, spanning from individual relief mechanisms to a powerful instrument of social critique, with examples ranging from the Ottoman era to the present day. The Tanzimat period’s influential satirical magazine Diogenes, led by Teodor Kasap, is analyzed to understand the evolution of humor in Ottoman press. With the transition to the Republic, humor’s portrayal of modernization and social change is illustrated through works of prominent writers like Aziz Nesin and Rıfat Ilgaz. Political humor, cartoons, and satire in both traditional and new media highlight humor's role in political criticism and societal resistance. The rise of digital humor through social media platforms, meme culture, and viral comedic content is discussed regarding its social impact and cross-cultural interaction. Consequently, humor is emphasized as an essential cultural bridge, a tool of social critique, and a means of resistance intrinsic to human society throughout history.
Atıf bilgisi
Muhammet Kemal KARAMAN Hüseyin Vehbi İmamoğlu. (2024). Traces of Humour: From Traditional to Digital, From Literature to Politics. Bidge Yayınları. DOI: 10.70269/32KAE49MPBEN

